Nino Hermans over zijn dubbele prijs: ‘grote winst is het weerleggen van de vooroordelen’

BOXMEER / CUIJK | Hij verdient zijn geld met dure auto’s, luxe jachten en veel meer high-end producten. Vier bedrijven heeft hij onder zijn hoede, samen goed voor tientallen miljoenen aan omzet. Maar het genomineerd worden voor de Ondernemersprijs Land van Cuijk & Noord-Limburg, laat staan het winnen van zowel de Jury- als Publieksprijs, dat was iets waar Nino Hermans in zijn leven nog niet van had dúrven dromen. “Mensen hebben altijd een bepaald beeld van mij. Nu heb ik echt een keer mijn eígen verhaal kunnen vertellen!”.

Nino blikt terug op de allereerste kennismaking met de jury, afgelopen zomer. Eén van de juryleden had vooraf al geen goede indruk van Nino. Vader Pierre Hermans en oom Philip van Haren werden natuurlijk succesvol met handelsmaatschappij Hahebo, nu nog actief in project- en kantoorinrichting. ‘Dus deze jongen heeft alles in zijn schoot geworpen gekregen’, was het gedachtegoed bij dit specifieke jurylid. Nino: “Ja, Hahebo heb ik overgenomen. Maar veilingplatforms Automotive Auctions en Bright Auctions, en Hermans Collectables, dat heb ik zelf van de grond opgebouwd. Pa was wel mijn sparringpartner, maar het is wel echt mijn visie. En dat ik dat jurylid ook heb weten te overtuigen, eigenlijk vanuit een 2-0 achterstand, dat vind ik wel heel bijzonder”.

Overhyped
Of het de waan van een underdogpositie was, of omdat Nino al jaren fan is van de Ondernemersprijs en nu eindelijk hier zelf mocht staan, zeker is wel dat hij “enorm zenuwachtig” was. “Ik wilde me juist niet te véél voorbereiden, zodat het niet te ingestudeerd zou klinken. Ik wilde ook geen spiekbriefjes, maar juist alles uit mijn hoofd doen. Maar, ik had de nacht van maandag op dinsdag toch wel erg slecht geslapen. Had ik wel genoeg gedaan?”. Wat niet meehielp was dat diezelfde maandagavond er nog een belangrijke sponsorbijeenkomst was. “Iedereen wenste me succes. Goed bedoeld, natuurlijk, maar het maakte mij juist overhyped.”

Onderweg naar Schouwburg Cuijk, samen met genomineerden Nick Hendriks en Randy van Tienen in een klassiek Opel-busje van Ted Langen, “een mega gaaf ding” volgens Nino, was de sfeer aanvankelijk goed. “Er werd gelachen, er waren grote praatjes: ‘Neem nog een biertje!’. Maar, naarmate we dichter bij die schouwburg kwamen, werd het toch wel stiller.”, lacht Nino. “En als je dan aankomt en die zaal binnenkomt, en 600 man ziet, dat was heel spannend, maar ook een hoogtepunt. Je ziet allemaal bekenden, die je nog eens succes wensen, of een high five geven. Je voelt je een grote ster, maar ik was ook wel heel erg onder de indruk.”

Twee maal raak
En toen was het moment daar. Nino mocht pitchen. Slechts een minuut. “Veel te kort om vier bedrijven in uit te lichten”, zegt de ondernemer. “Dus ik koos ervoor om mij te focussen op wat mijn familie en personeel betekenen. Zij waren er allemaal, en zijn onmisbaar in de bedrijven.” Het leverde Nino de meeste stemmen van het publiek op. “Dat was al super fijn, een soort opluchting. Ook omdat mensen dan écht eens mijn verhaal hebben gehoord en de vooroordelen zijn begraven.”

Maar ja, toen won Nino ook de Juryprijs. “Dat vond ik eigenlijk een beetje ongemakkelijk. Naast mij stonden twee supergoede ondernemers die die prijs ook echt verdienden, terwijl ik al met bloemen en een bokaal in de hand stond. En toen krijg ik er nog één. Natuurlijk, ik ben er ontzettend trots op, maar ik gunde het mede-ondernemers ook enorm.”

De meeste waarde hecht Nino vooral aan de erkenning. Hij vertelt hoe het proces naar die prijs toe hem heeft gedwongen terug te kijken en te laten realiseren wat hij allemaal op eigen kracht heeft opgebouwd. “Dat leverde de eerste keer wel kippenvel op, moet ik toegeven. En dat ik dan door de grote jongens van de gevestigde Ondernemersorde gefeliciteerd word, van CEO’s waar je al jaren tegenop kijk, dat is superleuk. Maar het mooiste vind ik het eren van mijn verleden, het DNA van de hele familie, en dat ik het ook kan. Dat is heel waardevol. En als je oom Philip dan in tranen ziet omdat jij gewonnen hebt, dan heb je toch wel een klein hartje”.