‘Het allerbelangrijkste is zien en gezien worden’
Human Interest 2.877 keer gelezenGENNEP | Geboren met een open rug, zit Bart Schellekens sinds 21 jaar in een rolstoel. Omdat hij een uitkering heeft, kan hij niet in het vrije bedrijfsleven functioneren. Maar dat wil niet zeggen dat hij niets doet. Bart is al 30 jaar de steun en toeverlaat van diverse bibliotheken op school.
Door Dorry Smeets
INTOS was de plek waar hij aanvankelijk intern werkte. Na op Elckerlyc licht administratief werk te hebben gedaan, werd hij biebmedewerker op deze basisschool. Zo’n 15 jaar geleden ging hij dezelfde taken doen bij SBO De Piramide. “De betrokkenheid daar was direct groot. Dat was echt een warm bad.” Sinds er drie basisscholen in Gennep gehuisvest zijn in KEC Ganapja – met één schoolbibliotheek – is Bart daar vier ochtenden per week te vinden. “Door de grote opzet is de verbondenheid wat minder geworden. Dat vind ik wel jammer.” Op vrijdagmiddag is deze biebmedewerker ook nog te vinden bij basisschool De Ratel.
De taken van Bart bestaan uit het uitlenen en innemen van de boeken, de leerlingen mee helpen zoeken en het terugzetten van de ingeleverde spullen. Wat dit werk zo leuk maakt? “Elke dag is anders. En ik haal heel veel energie uit de kinderen. Ze zijn zo spontaan, nieuwsgierig en onbevooroordeeld. Elke leeftijd vraagt om een andere benadering. Ik probeer de namen van iedere leerling te onthouden. Dat is mijn manier om de kinderen te zien. Voor mij is dat het allerbelangrijkste: zien en gezien worden.”
Een leraar van Elckerlyc gaf hem ooit een mooie bijnaam. De leerlingen namen dit over. Hij is er trots op. Prachtig toch als er een jongen van 16 nu nog “Hé Boekenbart” in de supermarkt roept. Dan ben je dus niet vergeten. Twee weken geleden was ik jarig. Kwamen daar heel veel groepen voor me zingen. Ze hadden ook gauw hele mooie felicitaties voor me gemaakt. Dan voel je je speciaal en weet je waarvoor je het doet.”
