Pispot en schilderij uitgeleend voor expo
Kunst en cultuurMILSBEEK | De herdenking van tachtig jaar vrijheid van Gennep en omstreken maakt in veel harten gevoelens los. En herinneringen, vaak uit vertellingen, maar ook tastbare objecten. Keramisten Guul Jacobs en zijn partner Fransje van Keulen van pottenbakkerij De Olde Kruyk uit Milsbeek brachten afgelopen weekend twee bijzondere stukken te berde: een olieverfschilderij van Jacobs’ vader Henk van de Martinustoren in Gennep uit 1945-1946) en een po met een afbeelding van de Führer van keramist Peter Linders. “Mooie objecten die passen in een tentoonstelling in het kader van tachtig jaar bevrijding”, vinden de keramisten.
Door Jos Gröniger
Beide objecten zijn privébezit van het keramiekpaar.
Op de tafel staat een keramieken ‘pispot’ met een craquelé aandoend uiterlijk. Ernaast ligt een prachtig schilderij van de Martinustoren uit Gennep en een brief van Ben K. Muller. Guul brandt los en vertelt over de afkomst. “Mijn vader Henk verbleef tijdens de Tweede Wereldoorlog in het oudste pand van Gennep in de Oliestraat. Kort na de oorlog, in 1945 of 1946, heeft hij dit schilderij uit olieverf gemaakt. Het is de toren van de Martinuskerk die in de oorlog gespaard bleef. Bij dat kruis vooraan zijn mijn vader en moeder Henk en Lenie Jacobs-Bartels begraven. Het schilderij heeft altijd in ons huis gehangen.” Guul Jacobs toont de grijsblauwe pispot, en laat het getypte A4’tje lezen. De tekst is geschreven door Ben K. Muller uit Soest. “Hij kende Peter Linders en Teun Teunissen die in de oorlog in Soest een evacuatieadres hadden en vaak bij zijn moeder Rie verbleven.” Dat zij Duitse voorouders had kwam tijdens de bezetting regelmatig goed uit. Een Joodse onderduiker kon er ongemerkt in huis blijven. Dat meldt de tekst. ‘Tijdens een van hun gesprekken zou mijn moeder gezegd hebben: ‘Auf dem Hitler möchte / könnte ich mal scheissen…!!’
De uitspraak van Rie Muller was Peter Linders die in het voorjaar van 1945 naar Milsbeek terugkeerde niet vergeten. Als dank voor het gastvrije verblijf in Soest bakte hij in mei van dat jaar een pispot en tekende op de bodem Adolf Hitlers tronie. Het bakwerk bood hij Rie Muller als cadeau aan. Of op de pot daadwerkelijk behoeften gedaan zijn is niet duidelijk. Volgens zoon Ben Muller niet. Hij schrijft dat de oorspronkelijke afbeelding de tand des tijds niet doorstaan heeft omdat het geschenk dienstdeed als bloempot. Guul Jacobs herkende de pispot in 1999 direct toen Ben K. Muller deze terugbracht op de plaats waar het gebakken werd. “Het glazuur moet slecht geweest zijn. Gezien de beperkte omstandigheden waaronder direct na de oorlog gewerkt was is dat niet vreemd.”
Jacobs wil de waardevolle objecten tijdelijk laten opnemen in de kunstcollectie voor de tentoonstelling in het kader van tachtig jaar vrijheid. “Daar horen ze wel thuis”