‘Lokale tv kan zo leuk zijn. Maar het was zo saai, zo ontzettend saai’
ColumnOp enig moment haakte ik af. Ik ben altijd al bovengemiddeld geïnteresseerd in het lokale of regionale nieuws. Dus zocht ik vaak het kanaal van de lokale omroep. Maar toen dat elke keer weer op een uitputtingsslag uitliep, heb ik het opgegeven. Met pijn in het hart.
Dan zat ik naar een verslag van de carnavalsoptocht te kijken, eigenlijk meer in afwachting van het nieuwsitem dat daar achteraan zou komen. Vooruit- of terugkijken ging toen nog niet. Gewoon wachten dus. Maar al lang voor het einde van de carnavalsoptocht was je óf vloekend de tuin ingelopen óf in een diepe slaap gevallen. Er werd namelijk niet geknipt in de reportage. Dat gebeurde niet, zo is me eens toevertrouwd, om te voorkomen dat de ene club carnavalswagenbouwers zich achtergesteld zou voelen bij de andere. Dus kreeg je elke versierde boerenmestkar van voren, van opzij en van achteren te zien. Was er een oponthoud omdat de chauffeur van de stinkende tractor even uit de broek moest, dan had je gewoon pech. En moest je wachten tot hij het zaakje had opgeschud.
Trots vroeg ooit een cameraman van de lokale omroep me wat ik vond van zijn reportage over een volksdansmiddag in de sporthal. Nou, het was verschrikkelijk saai, maar ik antwoordde hem heel diplomatiek dat het misschien iets korter had gekund. Het item, onderdeel van het lokale journaal, duurde 32 minuten. De betreffende trotse cameraman dankte me voor mijn compliment maar legde me uit dat de finesses van het volksdansen niet goed uit de verf zouden komen als hij de reportage korter had gemaakt.
Ik moest denken aan dat ergerlijke gepruts toen ik las dat de regionale omroep gaat professionaliseren. En daar flink geld van het rijk voor krijgt. Dat maakt me blij en nieuwsgierig. “Een item van tien minuten noemen wij een speelfilm”, zei een van de nieuwe verantwoordelijken, alsof hij genoemde volksdansreportage ook had gezien. Ik kan niet wachten.
Meteen al las ik over een mooi onderwerp voor de nieuwe, geprofessionaliseerde omroep: de aanpak van een snel verloederende wijk in Boxmeer. Storm er op af als een herboren Peter R. de Vries en breng het rapaille in beeld. Leve de regionale journalistiek.
Een carnavalsoptocht wil ik ook zien. Maar een samenvatting van één minuut is mooi genoeg.
Koos