Zuipkarren; ‘Ik kan me niet voorstellen dat Haps hier trots op is’
IngezondenNu de alcoholdampen zijn neergedaald en ik alle tijd heb gehad om eerst tot duizend te tellen, wil ik bij deze toch mijn frustraties delen in een mildere vorm dan ik aanvankelijk van plan was.
Ik blijf al een paar jaar weg van de optocht in Haps – noem het vluchtgedrag – omdat het gewoon niet meer om aan te zien is. Maar vooral ook niet meer om aan te horen. Dit jaar was ik op dinsdag weer gewoon thuis en hoorde in de verte de invasie al aankomen. Trillende ramen en vazen in de woonkamer. Naar televisie luisteren was niet meer mogelijk. Ik besloot dus om de inval toch maar weer eens van dichtbij te gaan aanschouwen. Hoewel, dichtbij, dat was niet verantwoord. En op het geluid afgaan was niet nodig. Van alle kanten kwam een evenredig grote bak herrie. Carnavalsmuziek? Welnee! Het was gewoon geweld. Een kilometerslange stoet met jongelui die geen van allen de betekenis van het begrip carnaval kennen.
Een bonte stoet met uitbundige, dronken gekken, schuimbekkend springend op de zogenaamde moderne carnavalsmuziek. Stuk voor stuk carnavalsvierders die er voor zorgen dat het aantal gehoorspecialisten de komende jaren fors blijft groeien. In de wereld heerst het onbegrip over het feit dat 250 miljoen Amerikanen hebben gestemd op de knettergekke Trump. Als je ziet dat duizenden ouders van de jongelingen die in Haps aan deze ‘Capitoolbestorming’ meededen dit van hun kinderen gedogen, dan snap je het allemaal een stuk beter.
Als ouders niet ingrijpen dan moet de organisatie van de Zelfkantse optocht dit doen. Niet alleen ter bescherming van de gehoororganen van alle kleine kinderen langs het parcours, of ter bescherming van de pas aangelegde plantsoentjes die zijn omgeploegd, of de met urine en kots besprenkelde gevels en het slagveld dat de plunderende jeugd heeft achtergelaten. Nee, gewoon ter voorkoming van het aanzien van een carnavalsbolwerk als dat van de Zelfkant. Duizenden liters bier dat in de lucht werd gegooid, hele flessen waarmee in het wilde weg clubgenoten werden bekogeld en soms ternauwernood langs mensen langs het parcours vlogen. Leuzen en motto’s op carnavalswagen waarbij totaal niet is gecontroleerd op kuisheid of aanstootgevende teksten.
In steeds meer gemeenten is de harde muziek een doorn in het oog van de inwoners en toeschouwers van de optocht en is men de wild-plassende jeugd spuugzat. Bovendien zorgen de zuipwagens, die vaak niet eens op de openbare weg mogen rijden, voor gevaarlijke verkeerssituaties. De gemeentes leggen dwangsommen op van vijfduizend euro aan alle carnavalsvierders die met een zuipwagen naar de optocht komen. Met deze maatregel willen veel gemeentes een einde maken aan de overlast van de ‘rijdende cafés’ vol jongeren, alcohol en harde muziek. Een goede tip voor de gemeente van Haps.
Ik kan me namelijk niet voorstellen dat Haps hier trots op is. Wat ik heb gezien is de verloedering van het feest carnaval. Een grote schande. Het kan niet de bedoeling gaan worden dat je je schaamt om in Haps te wonen.
Ik heb het op milde wijze verwoord…
Wendy Soetekouw, Haps