Milad is thanatopracteur; 'waarom doen mensen dit niet veel meer?'
CUIJK | Wie denkt aan balsemen denkt mogelijk snel aan de oude Egyptenaren, het koningshuis of heiligen. Maar, thanatopraxie, zoals lichtbalsemen met een duur woord heet, begint langzaamaan ook steeds normaler te worden voor jou en mij. Milad Intezar uit Cuijk is thanatopracteur en vertelt er graag meer over. “Wat mij aanspreekt in dit werk is de waardering.”
Voordat Milad de diepte ingaat wil hij eerst een potentieel misverstand uit de wereld helpen. Het balsemen zoals vele mensen kennen is in Nederland bij wet verboden. Uitzonderingen daargelaten. Een overleden persoon moet, doorgaans, binnen zes werkdagen zijn gecremeerd of begraven. De bekende vorm van balsemen houdt het lichaam jaren in tact, wat de Staat als té lang beschouwt.
Milad: "Wat ik doe is lichte balseming. Daarmee stopt als het ware de ontbindingsproces van het lichaam voor een dag of tien.” Het verschil tussen de twee vormen van balseming is de concentratie formaldehyde die gebruikt wordt. Milad legt uit: "Die stof bepaalt hoe sterk het lichaam wordt gebalsemd. Het lichaam zit vol schimmels, bacteriën en andere micro-organismen. Als je leeft wordt dat allemaal door je lijf gereguleerd, maar als het lichaam sterft dan zullen die organismen in hoeveelheid toenemen. Het gaat ontbinden, koelt af, verkleurt en er ontstaan gassen en nare geuren. Formaldehyde legt al die micro-organismen in een lichaam tijdelijk plat. De ontbinding wordt als het ware op pauze gezet.”
Als thanatopracteur houdt Milad zich bezig met het volledig klaarmaken van een lichaam voor opbaring. Daartoe behoren naast balsemen bijvoorbeeld ook het verwijderen van implantaten, uitvoeren van buikpuncties, het verzorgen van eventuele wonden of het kleden van de overledene. "Zo kan ik nabestaanden een warm en waardig afscheid bieden."
'Zó top'
Zijn interesse in de thanatopraxie heeft Milad opgedaan bij het Radboud UMC te Nijmegen. Al sinds zijn afstuderen acht jaar geleden werkt hij daar als medisch analist en obductie assistent. Als obductie assistent houdt hij zich bezig met het achterhalen van de doodsoorzaak bij overledene. "Zo ben ik ook in aanraking gekomen met het balsemen. Ik werd namelijk een keer gebeld door een thanatopracteur met de vraag of ik het lichaam na obductie ‘open' wilde houden want dan kon hij het makkelijker balsemen. Dat vond ik aanvankelijk wat vreemd, maar toen hij het nader uitlegde raakte ik nieuwsgierig. Ik vroeg of ik mocht blijven kijken.”
Wat Milad toen zag vond hij “zó top”! Door het gebruik van speciale vloeistoffen en oliën naast de formaldehyde kreeg het lichaam, dat al enkele dagen in de koeling lag, weer haar natuurlijke kleur terug. Het werd minder stijf, voelde 'normaal' aan. “Ik dacht meteen bij mezelf: ‘waarom doen mensen dit niet veel meer?’. Mijn interesse was gewekt en uiteindelijk ben ik de studie ‘Thanatopraxie’ gaan volgen. Nu dat allemaal gelukt is ben ik voor mezelf begonnen als Thanatopraxie LIO, naast mijn werk bij het Radboud.”
Alles blijft natuurlijk
“Ik denk dat deze vorm van balsemen voor nabestaanden heel prettig kan zijn.”, vervolgt de Cuijkenaar. “Op een koelplaat kan het lichaam van een dierbare nagenoeg bevriezen. Het is daarnaast gevoelig voor temperatuurwisselingen, kan gaan verkleuren en de kans is groot dat de kist vroegtijdig gesloten moet worden. Dankzij thanatopraxie blijft het lichaam natuurlijk aanvoelen, vervagen verkleuringen en speelt temperatuur geen rol. Zo kan een overleden dierbare in alle rust thuis blijven tot aan de uitvaart.
Volgens de thanatopracteur is dit voor veel mensen een belangrijke reden om te kiezen voor deze in Nederland nog relatief nieuwe techniek. Het biedt nabestaanden de mogelijkheid om in een vertrouwde omgeving afscheid te nemen van hun dierbare, op een manier die past bij hoe zij die persoon kenden. "Dat vinden mensen enorm waardevol.”Hij vindt dan ook dat uitvaartondernemers deze vorm van opbaring altijd met nabestaanden zouden moeten bespreken. Er is geen goed of fout in de keuze tussen een opbaring met een koelplaat of thanatopraxie. Het is aan de nabestaanden om te beslissen wat bij hen past, maar in de praktijk blijkt dat zo'n 70% nog nooit van thanatopraxie heeft gehoord.
Ik krijg regelmatig knuffels of lieve bedankjes van nabestaanden omdat ze zo ontzettend tevreden zijn over het resultaat. Daar doe ik het voor. Voor mij is niets belangrijker dan nabestaanden de kans geven om op een mooie en rustige manier afscheid te nemen van hun dierbare.