Marcel (links) hielp mee met het plaatsen van de borden tijdens de bevrijdingsviering in Oeffelt.
Marcel (links) hielp mee met het plaatsen van de borden tijdens de bevrijdingsviering in Oeffelt.

'Ik neem graag initiatief, ondanks dat ik een rolstoel zit'

OEFFELT | Altijd blijven kijken naar wat wél kan, in plaats van niet. De aan een rolstoel gebonden Marcel Rutten uit Oeffelt leeft volgens dit credo. Meermaals per week vind je hem in het Libermannhof in Gennep, waar hij deel uitmaakt van de technische dienst om dan kleine klusjes te doen. Vorig weekend heeft Marcel zich ook ingezet voor de viering van 80 jaar vrijheid in Oeffelt. "Ik ben opgegroeid als boerenzoon, dus ik heb altijd gewoon lekker willen werken."

"Het is wat het is. Ik zit al veertig jaar in een rolstoel als gevolg van een dwarslaesie maar ik kan nog heel veel. Ik heb bijvoorbeeld bij mijzelf de stoepen gelegd, en jarenlang de banen van de tennisvereniging onderhouden. Ook kan ik gewoon autorijden, alleen kost het in- en uitstappen wat meer moeite." Maar vanachter het stuur kon Marcel toch veel betekenen voor Stichting Heem en Historie Oeffelt, die onlangs een wandelroute en tentoonstelling had opgezet om de bevrijding van het dorp te vieren. "Ik heb met de auto met aanhanger rondgereden en de anderen plaatsten vervolgens de borden. En ook met de tentoonstelling heb ik meegeholpen met opzetten. Ik vind het leuk om te doen en help graag mee."
"Oorlog heb ik niet zo veel mee. Dat is er al genoeg.", vervolgt de Oeffeltenaar. "Maar ik heb me aangemeld bij Stichting Heem en Historie omdat ik de geschiedenis van Oeffelt wel interessant vind. Ik woon al 62 jaar in dezelfde straat. Dan is het heel bijzonder om te zien hoe alles in de tijd is veranderd." De komende tijd zal Marcel nog veel meer Oeffeltse historie ontdekken want hij heeft zich ook toegelegd om, samen met zijn kameraad, het archief te digitaliseren. "Doorgaans ben ik niet zo van het computerwerk. Ik doe liever iets met de handen.", vertelt hij daarover. "Maar, ik ben niet iemand die gaat zitten zeuren, daar wordt niemand vrolijk van. Ik neem graag initiatief, ondanks dat ik een rolstoel zit. Ik kan gewoon nog heel veel en zet me daarom graag in voor het dorp. Dat geeft me heel veel voldoening!"