Trieste aanblik van wat er na het inferno in Bandar Abbas overbleef van de camper (l) en de personenwagen (r).
Trieste aanblik van wat er na het inferno in Bandar Abbas overbleef van de camper (l) en de personenwagen (r). Foto: Eigen foto

Expeditie Bangladesh strandt dramatisch in haven Bandar Abbas

Human Interest

GENNEP | Hij kan er nog steeds niet volledig over uit. Gennepenaar Freek Steinmann keerde op zondag 4 mei terug van een bewogen expeditie om medische hulpmiddelen naar Bangladesh te vervoeren. In de editie van 17 maart van Maas en Niersbode keek hij vooruit. Deze week laat hij de belevenissen tijdens de reis die op 27 maart startte en ruim vier weken later eindigde de revue passeren. 

Door Jos Gröniger

Terug in Gennep op de eerste zondag van de maand. Blij om op tijd met familie en vrienden de maandelijkse koffie bij zijn ‘Han’ te kunnen gaan drinken. Teleurgesteld door de dramatische wending van het jongensboekverhaal. Vier uur voor de terugreis naar Nederland hoorde hij dat de voertuigen waarmee zij reisden verwoest waren bij het inferno in de Iraanse haven van Bandar Abbas. Maar ook opgelucht. “Want het had ook anders kunnen aflopen.” 

Aanleiding
Terug naar maart dit jaar. Terwijl hij met Jan van den IJssel de laatste hand legt aan de truck annex camper die, eenmaal op de eindbestemming Dhaka (Bangladesh) ingezet wordt als mobiele onderzoekpost, vertelt Freek Steinmann wat de missie van de expeditie is en hoe hij erbij betrokken geraakt is. Udenaar Motalib Weijters, die in Bangladesh geboren werd, en de bekende Youtuber Govert Sweep hadden een vergevorderd plan om middelen in te zamelen om de ziekte baarmoederhalskanker in Weijters’ geboorteland terug te dringen. Dat gebeurde door middel van het inzamelen van geld en het leveren van medische apparatuur. Ook Rotary Club Land van Cuijk droeg een steentje bij, en een van de leden droeg Freek aan als techneut en als chauffeur. De Gennepenaar gaf na een zware periode aan toe te zijn aan een uitdaging als deze expeditie.

Updates
Freek beloofde familie, vrienden en kennissen vanaf de startdag op de hoogte te houden via berichten in de WhatsApp-groep ‘Naar Bangladesh’. Via dat kanaal lazen de enkele honderden volgers dat je ondanks een uitstekende voorbereiding toch nog dagelijks uitdagingen vindt.
Voor technische problemen aan de voertuigen draaide Freek zijn handen niet om. Er kwam meer kijken om de formaliteiten als visa, vracht- en diplomatieke zegels, grensdocumenten te bemachtigen. Dat kostte het viertal veel overredingskracht en nog meer geduld om vooraf geregelde zaken aan de landsgrenzen te effectueren. Regelmatig zorgde dat voor oponthoud van een dag, en soms meer. Desondanks werden er in één maand bijna 9000 kilometer afgelegd, ook toen het viertal halveerde omdat twee teamleden door familiaire zaken met spoed huiswaarts keerden. Terugblikkend zegt hij: “Niet één dag verliep zoals we verwachtten.”

Dramatisch
Toen een doorreis vanuit Iran door Pakistan onmogelijk bleek, werd besloten de beide voertuigen vanuit de Iraanse havenstad Bandar Abbas te verschepen naar Bangladesh. “We vonden na dagen een expediteur die de voertuigen als ‘containervracht’ per schip wilde overbrengen”, zegt Freek, “Een andere optie was terug te rijden naar Nederland… .” Tevreden met de gevonden oplossing, konden zij Iran per vliegtuig verlaten en reisden ze door naar Bangladesh.
In dat land bezocht hij de projecten waar Motalib Weijters 30 jaar geleden de aftrap voor had gezet en waar hij met tomeloze energie aan blijft werken. Zijn stichting SLOPB heeft inmiddels weeshuizen, schoon-drinkwaterprojecten, een micro-kredietsysteem en een volwaardig ziekenhuis. Voor dat laatste was de vrachtwagen vol ingezamelde apparatuur bedoeld die in de haven van Bandar Abbas wachtte op transport naar Bangladesh.
Freek: “Maar twee dagen na ons vertrek uit Iran hoorden we van de enorme explosie die in dezelfde haven had plaatsgevonden. Via onze contacten ter plaatse probeerden we natuurlijk informatie te krijgen maar niemand kon ons iets vertellen. Het heeft daar drie dagen gebrand en niemand kon het gebied in.” Na ruim een week kwam er duidelijkheid. Een reeks ontluisterende beelden deed het laatste beetje hoop verdwijnen. “Ik zag beelden van de plek waar we onze truck en de auto achtergelaten hadden. Er lag een hoop gesmolten schroot.”
Het verdriet om het verlies van de goederen maakte inmiddels plaats voor ander realisme. Freek: “Wat als… Wat als de explosie zich enkele dagen eerder voorgedaan had. Wat als we niet ergens anders oponthoud hadden gehad? Het heeft geen zin om daarover te speculeren. Ik ben dankbaar dat ik weer thuis ben. Ik houd me voor dat het nog niet mijn tijd was.”

Geen nieuwe expeditie
De onderneming naar Bangladesh was eenmalig. “Nee, er komt geen nieuwe expeditie. De truck was een podium om publiciteit te genereren en middelen in te zamelen. De basis blijft medische middelen in te zamelen en onderzoek tegen baarmoederhalskanker mogelijk te maken. Een volgend transport zal via een zeecontainer plaatsvinden die vanuit Rotterdam verscheept zal worden. Binnenkort start een vervolgactie. Een crowdfund actie is al gestart om nieuwe middelen in te zamelen.”