‘Nog even ‘n nostalgisch meubelstuk in het moderne gemeentehuis’
ColumnHoeveel nieuwe of verbouwde gemeentehuizen kan een mens in zijn leven meemaken? Dit weekend werd alweer de opening van een gemeentehuis gevierd. Het was het slotstuk van een ontrafeling die exact 30 jaar geleden werd ingezet. De snotneuzen onder ons weten niet waar we het over hebben maar een ouwe lul als ik kent het Land van Cuijk nog als een lappendeken van tien gemeenten.
Nog maar dertig jaar geleden, eigenlijk nog maar net, zeg maar een paar jaar voor Corona. We hadden toen nog gemeenten als Beers en Oeffelt. Beers regeerde met straffe hand ook over Linden en Gassel en genoot met een slordige 3.000 inwoners nog aanzien. Oeffelt was de kleinste gemeente, krap 2.000 inwoners. Ze gingen als een bedreigde diersoort tekeer toen menig verstandig bestuurder vond dat dat aantal inwoners toch wel erg weinig was om een apparaat op te tuigen voor het verstrekken van rijbewijzen en paspoorten. En wie in huis had er verstand om bouwvergunningen te beoordelen? Gezellig was het wel, burgemeester Theo van Casteren was ook gemeentesecretaris, hoofd van alle afdelingen en nog het een en ander. Bovendien hoefde hij alleen maar te doen wat wethouder Theo van Benthum hem vertelde. Of liever: dat was hem geraden.
Goed, dat Oeffelt dus. Waar de raadsvergadering plaats vond rond een stapel hout in een quasi-open haard waarin een kneuterig knipperende rode lamp de suggestie van een knisperend, romantisch haardvuurtje levendig moest houden.
Het was de vorige eeuw, dat lijkt zo lang geleden. Maar dat is het niet. Want niemand waagt me te zeggen dat Willy Hendriks een oud wijf is. Welnu, zij maakte deel uit van die ellenlange, romantische raadsvergaderingen in Oeffelt waarin haperende lantaarnpalen en scheefliggende stoeptegels de gemoederen keer op keer deden oplaaien. En nu is datzelfde meisje Van Haren wethouder voor de 90.000 inwoners van het Land van Cuijk. Toch, begin met haar over Oeffelt en ze glimt nog immer even trots.
Zaterdag stond ze in volle glorie te glimmen in het nieuwe gemeentehuis in Boxmeer. Het is een gebouw waarin de voortschrijdende techniek, manier van werken en denken in alle toonaarden en hevigheid tot uiting komen. Het stemt melancholiek dat ze tussen al dat moderns het nostalgisch meubelstukje uit Oeffelt er ook een plekje hebben gegeven. Vooruit dan, tot de verkiezingen volgend jaar.
Koos