Cliënten Dichterbij genieten bij Samen Vissen
GENNEP | ‘Maar er is een ding wat ik nooit zou willen missen…’ De negen cliënten van zorginstelling Dichterbij kennen het lied van Leen Jongewaard misschien niet, maar na een ontspannen woensdagmiddag op de Niersvlonder in Gennep weten zij dat zij het vissen niet graag hadden willen missen. De jongens en mannen beleefden een uitje ‘Samen Vissen’ dat door Sportvisserij Nederland mogelijk gemaakt werd. Vrijwilligers van Viswater Beheervereniging Gennep (VBG) begeleidden de beginnende en ervaren vissers.
Samen Vissen is een activiteit die Sportvisserij Nederland de zorginstellingen in het land aanbiedt. Elke zorginstelling kan een verzoek indienen. Zo'n visuitje kan drie keer per jaar toegekend worden aan dezelfde instelling. Na een verzoek van Bart Bardoel van Ambachtelijk hout in Gennep, de dagbesteding voor cliënten van Dichterbij, schakelde Sportvisserij Nederland VBG in. "Om de cliënten te kunnen begeleiden zijn vrijwilligers van onze vereniging opgeleid tot Samen Vissen Coach. Ook hebben zij een Verklaring Omtrent Gedrag in bezit”, zegt VBG-bestuurslid Harry Bakker, "Wij leveren de vrijwilligers en Sportvisserij Nederland zorgt voor vishengels.”
De vislocatie is de vlonder aan de Niers. Van terraspubliek hebben de vissers deze middag geen last. Van plankenkoorts evenmin. Van drijvend gras echter wel. Toevallig heeft een maaibedrijf dezelfde middag activiteiten op de Niers gepland. Grote plakkaten gras drijven over het water. Regelmatig schiet een Samen Vissen Coach te hulp om het gras te verwijderen van de angel. Het is uitkijken voor de vissers, die een vreugdekreet slaken als de dobber zakt. Vaak is het dan ook raak en is er een vis aan de haak geslagen. Ook Hein, de grootste visser van het stel heeft beet. "Het is een roofblei”, beoordeelt Harry Bakker het visje van misschien 8 centimeter. Haal je ‘m zelf van het haakje Hein.” Dat is een stap te ver voor Hein. "Nee, doe jij maar”, klinkt het.
Een blik in de grote emmer geeft een beeld van de vangst. Wel tien vissen zwemmen erin rond, wachtend op de terugkeer in de snelstromende rivier. "Dat wordt helaas geen uiensoep”, zegt een van de jongens tegen Dichterbij-begeleider Roger IJsselmuiden. Dat vraagt om uitleg. "We hebben een weddenschap lopen dat de jongens uiensoep koken als er niets gevangen wordt. Dat doen we dan wel een andere keer want het is goed voor ze. De jongens moeten zelf boodschappen doen en dan koken.”
Na een uurtje vissen is er tijd voor een pauze. De dorst wordt gelest met cola en sinas. Extra verrassing is een zakje hartig snoep. Het lijkt wel Engeland. Daar zijn ze er verzot op: fish & chips!
De cliënten kunnen voortaan Leen Jongewaards tekst ‘Maar er is een ding wat ik nooit zou willen missen' feilloos invullen: ‘vissen!'