Nelly en Paul Rongen zijn samen al meer dan zestig jaar onderweg
Human InterestGENNEP | Gelukkig zijn met wat je hebt. Het diamanten echtpaar Nelly en Paul Rongen - Janssen blikte maandag met burgemeester Hans Teunissen terug op de 64 jaren dat zij samen zijn.
Het echtpaar dat op 8 september 1965 in het raadhuis van de gemeente Sint Anthonis het burgerlijk huwelijk sloot en 9 oktober in de kerk elkaar eeuwige trouw beloofde is dankbaar voor alles wat zij beleefden en leven de beperkingen zij anno 2025 hebben. Samenwonen in het mooie appartement aan het Ellen Hoffmannplein is voor Nelly (85) niet meer mogelijk, maar toch zijn zij en Paul (89) onafscheidelijk.
Samen vertellen Paul en Nelly het levensverhaal dat begon op de Oploose kermis begin jaren ‘60. Nelly, geboren en getogen in Sint Anthonis was een avondje uit. Paul, afkomstig van de Gunhoek in Oirlo was er met vriend Jan Steeghs op de fiets heen gereden. Zo ontstond het liefdesvuur dat nooit meer dooft. Na vier jaren verkering werden de trouwplannen gemaakt. Waar Nelly in het onderwijs werkte was Paul kassier en later directeur bij de Boerenleenbank in Heijen.
Soep, soep, soep
Het pasgetrouwde stel betrok de woning boven de bank bij de kerk in Heijen. Eerder was Paul in de kost geweest bij de familie Coenders waar hij verwend was door de kookkunsten van de vrouw des huizes. “Mevrouw Coenders kookte heerlijke soep”, zegt Nelly die zich de kookkunsten nog eigen moest maken. “Paul had nog wel eens commentaar. Ik zei dan dat ie maar terug moest gaan naar zijn kosthuis”, zegt ze lachend. Nelly leerde snel bij, en haar soep was niet te versmaden. Daar is ook de ‘’soepverslaving’ van Paul ontstaan. “Ik kan altijd soep eten”, zegt hij.
Na twaalf jaar in de bovenwoning van het bankgebouw verhuisden Nelly en Paul en dochters Lydia en Anita naar de Heikampseweg in Heijen. Daar woonden Paul en Nelly tot 2013. “We zijn toen op het Ellen Hoffmannplein gaan wonen”, zegt Paul.
Hobby’s
Nelly ging in haar werkzame leven helemaal op in het onderwijs. Zij werkte op de lagere scholen in Bakel, Sint Anthonis, Rijkevoort en Ven-Zelderheide. “Ik werd de spellenjuf genoemd. Ik bedacht kwartenvormen om voor kinderen het leren leuker te maken.” Het verzamelen van kwartetten werd een hobby. “Ik heb er zeven- tot achthonderd.” Paul schreef na zijn pensioen limericks en bracht die in boekjes uit. Heijen in limericks bracht hij uit voor dorpsgenoten. Over het agrarische leven schreef hij gedichten die gebundeld werden in Vers van de boer. En last but not least is Paul het brein achter de wekelijkse Doordenkers in de Maas en Niersbode.
Ook een passie waren de vele reizen die nauwkeurig vastgelegd werden in tientallen handgeschreven reisverslagen. “En pap en mam hebben veel langdurige vriendschappen gesloten tijdens die reizen. Dat kan mamma ook zo goed “, besluit Anita.
