‘De zoektocht tussen het oud papier naar porno-boekjes royaal beloond’
ColumnWeer een stukje romantiek weg. Gezellig met het team van de voetbalclub op de opstapplank achter op de vuilophaalwagen, zaterdagochtend het oud papier verzamelen. Was dat geen romantiek? Sommigen gruwden ervan, ik weet het, anderen zagen de lol van deze periodieke verplichting wel in.
Het mag dus niet meer. Schijnt niet veilig te zijn, kan ik me wel iets bij voorstellen. Want het was soms wel een tumult, geduw, getrek en geklier op die smalle trede achter op de vrachtwagen. En de meesten ook nog half suf van de vrijdagse nachtbrakerij.
Dus gebeurt het nu professioneel. Weg bijverdienste voor menige club. Door een onverbiddelijke stalen schuif werd het papier het hol van de vrachtwagen in geperst. Zo’n veelvraat van een vrachtwagen was heel wat anders dan de boerenkar waarop in mijn jeugdjaren het papier namens de plaatselijke volleybalclub werd verzameld. Aan de saaiheid van die maandelijks routine kwam abrupt een einde toen er opwinding ontstond na gewroet in de papierberg door een van mijn maatjes. Hij vond seksboekjes. Dat was nog eens andere koek dan oude kranten en verscheurde rekeningen. We waren zo slim om een maand later bij hetzelfde adres even onze ogen goed de kost te geven. En jawel, onze inspanningen werden fantastisch beloond.
Dit zijn van die traktaties waarop onze opvolgende generaties nooit meer werden getrakteerd tijdens hun inspanningen voor de sportclub. Ik zei het al, de romantiek bestaat niet meer. De verbroedering op de trede van de vrachtwagen wordt als te gevaarlijk gekwalificeerd, naar de porno hoeven ze niet meer te zoeken. Die verschijnt in een handomdraai op giga-beeldschermen.
In de gemeente Gennep mogen ze nog even blijven snuffelen tussen het oud papier, in het Land van Cuijk zijn de laatste weken tienduizenden enorme containers aan huis bezorgd. Na de groenbak, de zakken voor het plastic afval en de zakken voor het restaval, is er nu de blauwe bak voor het oud papier.
Die van mij is al bijna vol. Dat krijg je als je wat nieuwe spullen koopt, nog steeds papieren kranten laat bezorgen en het kleine grut via Sinterklaas verwent met speelgoed dat moet worden uitgepakt. Voortaan geen jolige jongeren meer maandelijks door de straat. Wel een geruststelling dat mijn papieren geheimen voortaan rechtstreeks volautomatisch en anoniem in de enorme buik van de papierophaler verdwijnen.
Koos