‘Er is bij Volharding een grote, jonge kern waar de club nog jaren mee vooruit kan’
VoetbalVIERLINGSBEEK | Volharding gaat de cruciale periode van het seizoen in. In een eerste klasse waarin de verschillen minimaal zijn, kan elke overwinning het verschil maken in de strijd tegen degradatie. “Onder de topdrie lijkt geen enkele ploeg in staat te zijn om een reeks neer te zetten”, zegt Volharding-trainer Ruud Jenneskens.
Door Martijn Schwillens
De degradatiestrijd in klasse 1E is er eentje om van te watertanden. Slechts drie punten scheiden de ‘veilige’ nummer acht Bladella van hekkensluiter SV Someren. In die bulk van zeven ploegen bevindt zich Volharding. Jenneskens: “De ene week is de andere niet. SV Deurne en GSV’28 hebben wat stabiliteit in de gelederen, maar alle ploegen eronder zijn competitief aan elkaar. De voorbije jaren hebben eigenlijk alle clubs een kwalitatief jasje uitgedaan, waardoor de onvoorspelbaarheid is toegenomen. Ploegen die 90 minuten lang domineren, zie je nog maar weinig. Dat komt doordat het aantal spelbepalende spelers per team een stuk minder is geworden.”
Ik houd mijn spelers voor: heb schijt aan de omstandigheden en speel altijd met lef
Initiatief
Dat geldt, zo erkent de 44-jarige Venraynaar, ook voor Volharding. “Sven Jenniskens is vorig seizoen vertrokken naar Gemert, en Rens ten Brinke en Marco Daniëls zijn geblesseerd. Daarmee mis je gewoon spelers die het verschil kunnen maken. Het is wekelijks puzzelen qua beschikbaarheid, maar ik vind niet dat je daar je speelwijze op moet aanpassen. Ik houd mijn spelers voor: heb schijt aan de omstandigheden en speel altijd met lef. Je moet afdwingen dat je tegenstander gaat twijfelen. Daarvoor moet je initiatief durven nemen”, benadrukt Jenneskens. “Bij fases komt dat eruit. Zoals afgelopen week tegen Wittenhorst. Het liefst zou ik dat structureler op de mat leggen, maar die garanties hebben we niet. Nogmaals, dat geldt voor bijna alle ploegen in onze klasse. Niemand neemt afstand. Net als je denkt: die gaat uitlopen, dan wordt het ineens 0-3. Wij moeten naar onszelf kijken. Welke stappen kunnen we maken en wat geeft houvast, juist bij mindere fases? Al het andere is ruis.”
Individuele begeleiding
Ruud Jenneskens is naar eigen zeggen bezig aan zijn (voorlopig) laatste klus als hoofdtrainer. “Of ik één of tien jaar stop, zal de tijd leren. Ik heb nu op alle niveaus en alle leeftijdscategorieën gewerkt. Ik wil spelers en trainers op individueel vlak gaan begeleiden. Je ziet zelfs bij grote clubs een groot verval bij de spelers, waardoor de doorstroming steeds moeilijker wordt. Zeker in onze regio zie je dat teams een meer recreatief karakter krijgen, met daarbinnen talenten. Door die individueel te begeleiden, kunnen zij zich blijven ontwikkelen. Daar is nog een boel winst te behalen.”
Verjongen
Met twee directe degradanten en twee plekken die nacompetitievoetbal betekenen, zal Volharding vier ploegen onder zich willen houden. “Het zal hoe dan ook spannend blijven tot het einde”, voorspelt Jenneskens. “We hebben een groep van zestien spelers. Ons elftal is zeer jeugdig. We hebben de voorbij twee seizoenen een verjongingskuur doorgevoerd. Volharding wil een podium geven aan jonge talenten, maar daar kunnen we momenteel niet meer in versnellen. Eerder dit seizoen, tegen EFC, hadden we zelfs acht jongens jonger dan 23 op het veld. Wij zijn in deze klasse de kleinste club die het met eigen jongens doet. Dat is ook nodig, want wij vissen in dezelfde vijver als Wittenhorst, Venray en Gemert. Daar kunnen wij niet tegenop.”
“Er is hier oog voor de JO19 en ons tweede elftal is feitelijk al een Onder 23. Er is een uitstekende basis gelegd voor de toekomst. Er is in Vierlingsbeek een grote, jonge kern waar je nog jaren mee vooruit kunt. En bij voorkeur in de eerste klasse. Daar gaan we alles op alles voor zetten de komende weken”, zegt Jenneskens. De Limburger heeft er alle vertrouwen in dat Volharding zich gaat handhaven. “Sommige ploegen zijn misschien wat volwassener dan wij, maar ik schat onze potentie net wat hoger in dan die van andere clubs in deze klasse.”