Monique, Wendy en Peter willen een brug slaan tussen de verschillende buurtbewoners.
Monique, Wendy en Peter willen een brug slaan tussen de verschillende buurtbewoners. Foto:

‘Het is een kleine moeite om naar elkaar om te kijken’

Algemeen 1.943 keer gelezen

LAND VAN CUIJK | Schrijver Jan Terlouw ging eind 2016 viraal met zijn uitspraak over het touwtje in de brievenbus, en hoe dit kinderen én volwassenen in staat stelde bij iedereen binnen te lopen. “We vertrouwden mekaar”, benadrukte hij over het centrum van Utrecht uit de jaren 50. Dat is nu anders. Mensen kennen soms hun eigen buren nog niet eens. Dat brengt ongemak en zelfs risico’s met zich mee. Gelukkig voor de sociale verbondenheid worden er steeds meer voorzorgcirkels opgericht in de regio, mede dankzij Sociom, Pantein en Mooiland.

Eventjes voor de buurman het afval buiten zetten, een boodschapje doen of helpen met het vervangen van een lampje. Is het nog normaal tegenwoordig? In coronatijd leek het even terug van weg te zijn geweest. Dankzij de voorzorgcirkels nu blijvend. “Een voorzorgcirkel is een cirkel van inwoners van een straat of stukje buurt, die met elkaar in gesprek zijn en elkaar ondersteunen”, vertelt Wendy Huijbers van Sociom. “De vraag die daarbij centraal staat: ‘Hoe kunnen we er voor elkaar zijn?’” 

Aanwezig zijn ook Monique Hop en Peter Zandvliet, ‘verbinders’ in Cuijk en Overloon. Volgens Wendy zijn zij de ‘smeerolie’ van een voorzorgcirkel. “Voorzorgcirkels zijn meer dan buurtapps. De verbinders, die in een team van twee á drie inwoners werken, ontvangen privé de aanvragen van mensen uit de buurt. Zij zetten die vraag vervolgens weer uit, of schakelen via een vrijwilliger een professional van Sociom, Mooiland of Pantein in.” Op deze manier krijgt iedereen de hulp die hij of zij nodig heeft, en wordt de onderlinge verbondenheid tussen buurtbewoners versterkt.


Dit schema laat precies zien hoe de Voorzorgcirkels werken. 

Vragen en aanbieden
Monique is samen met twee collega-verbinders voorzorgcirkelpioneer in de Isabellalaan in Cuijk. Het Voorzorgcirkel-concept werd hier getest. “Waar ik achter ben gekomen is dat veel meer mensen hulp aanbieden dan dat ze durven te vragen. Mensen lijken toch een drempel te ervaren als het daarop aankomt.” Datzelfde kan Peter ook beamen. Hoewel ‘zijn’ straat in Overloon al enige tijd een voorzorgcirkel heeft, heeft hij als verbinder nog geen enkele hulpaanvraag gehad. Dat doet vermoeden dat de drempel om hulp te vragen nog wat lager mag. Toch is Peter overtuigd van het nut van de cirkel. “Aan het einde van de straat kende ik niemand. Maar ik had die behoefte ook niet zo. Echter, nu ben ik blij dat ik die mensen wel ken. Ik fiets toch anders door de straat.”

“Het gaat om het face to face contact”, zegt Monique. “Mensen moeten elkaar kennen en vertrouwen. Dat is écht het sleutelwoord.” De Cuijkse merkt dat sinds de eerste bijeenkomst van de voorzorgcirkels, waarbij mensen konden kennismaken met het concept en elkaar, de straatgenoten elkaar ook beter kennen. “En daardoor krijg ik nu dus die meer hulpvragen. De drempel is lager als je mensen kent.” De verwachting is dan ook dat Peter en zijn collega op termijn ook in actie kan komen om zijn buurtje te helpen.

Persoonlijk contact sterker
Het drietal concludeert dat ze ‘sowieso heel goed bezig zijn’. “Uiteindelijk levert het iedereen namelijk iets op. Mensen kunnen langer thuis blijven wonen, je kent de buurt beter en het schept vertrouwen”, vindt Wendy. Monique sluit zich daarbij aan: “Uiteindelijk is in mijn wijk het persoonlijke contact alleen maar groter geworden. Sterker nog, ik word al gebeld door mensen van een paar straten verderop met de vraag of ze er ook bij mogen. Helaas moet ik ze dan doorverwijzen naar Sociom omdat onze voorzorgcirkel anders te groot wordt.” Wendy: “En dan gaan wij kijken of we samen met inwoners in die straat een nieuwe cirkel kunnen opstarten. Inmiddels zijn er in het Land van Cuijk al 25 tot 30 voorzorgcirkels actief. In Landhorst en Oploo zijn er verder al vergevorderde gesprekken.”

Ook Peter kijkt nu al tevreden naar zijn periode als verbinder, ook al is dit uitermate rustig verlopen. “Het is een kleine moeite om naar elkaar om te kijken. De kinderen wonen ver weg en nu is het toch fijn om een bepaalde mate van zekerheid te hebben. Dat mensen voor elkaar klaar staan en elkaar vertrouwen.” De vergelijking met Terlouws uitspraken wordt gemaakt: “We wonen tenslotte nog steeds gewoon in Brabant”.

Ook interesse in een voorzorgcirkel? Wil je er ééntje opstarten in jouw buurt, of je aansluiten bij een bestaande? Stuur een mailtje naar Wendy via langerthuis@sociom.nl.

Stuur jouw foto
Mail de redactie
Meld een correctie

Uit de krant