Clubman Alberto Hoenselaar herdacht op De Heykuul
In Memoriam 276 keer gelezenGENNEP | Op dinsdag 8 september overleed de ongeneeslijk zieke clubman Alberto Hoenselaar. Voor de aftrap van Vitesse’08-Heijen werd hij zondag herdacht. Alberto was een maand eerder 54 jaar geworden.
De in Milsbeek opgegroeide en in Gennep wonende Alberto werd in 2024 ziek. In het najaar hoorden hij, zijn vrouw Natascha en de zonen Stach en Storm dat hij een ongeneeslijke vorm van de gevreesde ziekte kanker had. De grensrechter van Vitesse’08 en zelf voetbalde bij SV Milsbeek werd voorafgaand aan de derby Vitesse’08-Milsbeek een hart onder de riem gestoken. Beide teams droegen de banner met opdruk ‘Samen staan wij achter Alberto’ het speelveld van sportpark De Heykuul op. De geëmotioneerde Alberto pakte na de hartverwarmende actie de vlag op en was grensrechter bij de derby. Die functie bekleedde hij tot aan het einde van het seizoen 2024-2025. Zijn gezondheid liet de activiteit niet meer toe.
Vitesse’08 riep hem na afloop van het seizoen uit tot Vrijwilliger van het Jaar.
Ondanks zijn ziekte bleef Alberto zijn collega’s bij CNC in Milsbeek bezoeken en was hij bij veel voetbalwedstrijden toeschouwer. Op het Albo-toernooi in Milsbeek en vorige week zondag nog bij de bekerwedstrijd Vitesse’08-MSH Maasduinen. Enkele dagen later overleed hij.
Laatste groet
Het onwerkelijke bericht bereikte mij enkele dagen later. Zoals ik eerder deed, stuurde ik hem een WhatsAppje.
Alberto, ik schrijf dit bericht aan jou. Het is ook jouw nummer dat ik heb. Jij was voor mij en voor iedereen veel meer dan een nummer. Jij liet mij versteld staan. Ik kende je niet, maar meteen bij de eerste ontmoeting op De Heykuul was het alsof we elkaar al jaren kenden. Twee weken geleden sprak ik jou en Natascha bij het toernooi ‘op de Milsbék’. Ik hoopte dat ik je daarna nog vaker zou zien en spreken. Zo nam ik ook afscheid van jullie. De voorlaatste keer was na de promotiewedstrijd in Volkel, die dramatisch verliep voor jouw Vitesse’08. Je huilde om het verlies, en ik denk ook dat jij toen bedacht had dat jij er bij een volgende promotie niet bij zou zijn. Dat was een kleine misvatting Alberto. De enige waarop ik je heb betrapt. Natuurlijk ben jij er straks bij, Alberto. Ik, en met mij mensen die jou veel beter kennen, blijven jou herinneren. Geen moment, geen voetbalwedstrijd gaat voorbij zonder dat jij er in iedereens gedachte bij bent, Alberto. Dank voor de momenten waarop ik je ontmoette. Ik ga die en jou nooit meer vergeten. Ik sluit af, zoals laatst in Milsbeek. ‘Tot de volgende keer’.
(Jos Gröniger)
