‘Wablief?’

Al langer nieuwsgierig naar de plannen over de verhuizing van de Cuijkse bieb naar de schouwburg, ben ik dan donderdagavond toch maar eens achter de laptop gekropen en heb ik aandachtig geluisterd naar het debat hierover. Stomverbaasd was ik dat er niet méér argumenten waren om de bieb de schouwburg in te halen. Nieuwsgierig ook naar hoe dit er dan uit zou zien, ben ik maar eens op onderzoek uitgegaan. Op locatie van de huidige bibliotheek. ‘Waar kan ik de plannen voor de verhuizing van de bieb naar de schouwburg vinden?”

Huh? Wát? Dat waren mijn uitroepen toen ik hoorde dat de plannen voor de bieb in de schouwburg wel in de Cuijkse bieb aanwézig waren, maar dat ik ze niet mocht zien. Mocht niet. ‘Daar doet men heel moeilijk en geheimzinnig over. Pas als het beslist is, mag het ter inzage liggen.’ Dat geeft te denken…Mijn verbazing was groot. Zó groot dat een welwillende medewerker het blijkbaar gehoord had, want hij kwam ongevraagd aandragen met twee grote gelamineerde A3 vellen met daarop, jawel, de tekeningen: hoe ziet het eruit als de bieb in de schouwburg geplaatst wordt? Wat ik zag in het plan voor de schouwburg: een wirwar van hoekjes, gangen, trappen, boeken op de 1e verdieping, het hoekje voor de kinderen rechts bij de ingang, andere boeken bij de entree. Ik mocht het even zien. 

Wat ik zag in de Kaneelstraat: een prachtige, ruim opgezette bibliotheek, met heel veel parkeerplekken, voor minder validen én invaliden, naast de deur, met alle boeken dichtbij, zicht op de kinderen in het apart daarvoor ingerichte, heel aantrekkelijke hoekje, een fijne leesplek bij het raam, gezelligheid en alle boeken onder handbereik. Geen moeilijk gedoe met trappen, liften, zoeken waar alles staat en ver lopen. Ook heb ik gevraagd naar de tekorten van de huidige locatie van de bibliotheek en wat er verbouwd zou moeten worden. Toen bleek dat men ‘soms een beetje moet kijken hoe alles kwijt te kunnen.’ Ook gaf men aan dat de bieb, als deze naar de schouwburg verhuist, ‘ook gebruik mag maken van de zalen in de schouwburg.’ Zou dat nú dan niet mogen? In de schouwburg wil men toch reuring? 

Van een nodige verbouwing was geen sprake. Dat geeft te denken, temeer daar dit wel als argument opgevoerd werd. Op de vraag hoe men de voorstellingen gaat combineren met de bieb in de schouwburg? Dat ‘moet allemaal nog bekeken worden.’ Vreemd dat daar nog niet over nagedacht is. Dat geeft te denken…..

Over de mensen die gezellig in de leeshoek zaten te lezen en te praten en die helemaal niet blij waren met de verhuizing, zal ik het maar niet hebben. Dat doet er toch niet toe, evenals al die andere mensen die zich hebben laten horen. Hoezo burgerparticipatie? Hoezo de politiek dichterbij de mensen brengen? Hoezo dienstbaar zijn? Dat is wel wat je te doen hebt in de politiek! De wethouder heeft niet één fatsoenlijk antwoord kunnen geven op alle vragen. Dat geeft te denken….. 

Verbouwingskosten? ‘Ja, als het niet genoeg blijkt, kom ik terug bij jullie.’ Met wat? De vraag om een paar ton extra budget? Dat geeft te denken…De schouwburg verbouwen? Wat is hier de visie? Voor mijn gevoel is de schouwburg nét af…. De verf is nog amper droog of de hamer gaat er alweer in! Had men dit destijds niet meteen mee kunnen nemen? Hieruit blijkt dus dat de schouwburg niet in staat is zijn eigen ‘reuring’ te creëren….Reuring? Wat verstaat men daar eigenlijk onder? Ik zou zeggen: laat een schouwburg doen waarvoor hij bedoeld is: goede voorstellingen organiseren, daarvoor publiek trekken en de verbinding zoeken met de inwoners, zodat de schouwburg daadwerkelijk een huiskamer kan worden. Ruimte faciliteren voor boeken in de schouwburg hoort daar niet bij.

En dan nog iets: 14 jaar geleden is er door vele kerkdorpen heel hard gestreden voor het behoud van de centrale bibliotheken. Bibliotheken dicht bij de mensen. Blijkbaar is daar niet van geleerd want nu gaat deze grote centrale bieb nóg centraler en onbereikbaarder weggezet worden. Alweer een flater die bakken met geld gaat kosten, geld dat u en ik mogen betalen en dat uitgegeven wordt door een gemeente die doet wat ie wil.

M. Daanen, Leerkracht basisonderwijs