‘Gewijzigd gemeentelijk Groenbeleid’

Groene elementen in onze directe omgeving bepalen in belangrijke mate de kwaliteit van wonen en die van onze gezondheid. Groene elementen, denk hierbij aan bomen en houtwallen maar ook aan het particulier groen in het landelijk, maar zeker ook binnen het stedelijk gebied. Zij dragen bij aan een voor ons prettige woon- en leefomgeving en zorgen voor gezonde lucht. Groene elementen zijn in staat zuurstof te produceren, slaan koolstof op en vangen zij voor onze gezondheid het schadelijke fijnstof af, afkomstig van de industrie en de veehouderijen. Daarnaast zijn zij een niet weg te denken onderdeel van de levende natuur in onze natuurterreinen en bepalen zij in belangrijke mate de uiterlijke kenmerken van ons landschap. Als nooit eerder wordt in ons land, maar ook ver daar buiten, aandacht besteed aan het behoud en verbetering van de kwaliteit van onze bestaande natuur en wordt aandacht besteed aan de aanleg van nieuwe natuur om daardoor het effect van de biodiversiteit te vergroten.

Toen In de jaren tachtig van de vorige eeuw de Ruilverkaveling Land van Cuijk werd uitgevoerd, is met zo’n 10.000 hectare, zowat het gehele buitengebied van onze huidige gemeente op z’n kop gezet. Sloten werden gegraven, met ontwatering als gevolg en veel, ja veel groen moest verdwijnen. Een polder tot gevolg en de daarvoor aanwezige levende natuur en het landschap hadden het nakijken. Van dit vele miljoenen kostende project wisten we toen reeds wat zou worden aangericht aan natuur en landschap. Reeds tijdens de ontwerpfase van het ruilverkavelingsprogramma werd de uitvoeringscommissie door ecologen en andere deskundigen gewezen op de destructieve gevolgen voor natuur en landschap. 

Een feit is dat thans, dankzij de huidige inzichten en de inzet van natuurbeschermingsorganisaties, middels herinrichtingsprojecten en natuurherstelprogramma’s met een veelvoud aan kosten van de toenmalige uitvoering, de schade probeert te herstellen. De onomkeerbaar aangerichte schade niet eens meegerekend laat ik even buiten beschouwing. De conclusie die hieruit moet worden getrokken is, dat wanneer eenzijdig naar belangen gekeken wordt en wordt gehandeld, niet enkel onze maatschappij voor de kosten van in dit geval herstel opdraait, maar dat de gevolgen voor natuur en landschap ons een onomkeerbaar negatief effect hebben gebracht. Deze moeilijk, maar ook vaak niet te repareren schade heeft uiteindelijk ons mede in de huidig ecologische crisis gebracht. Hebben we hiervan iets geleerd ?

Toen enkel jaren geleden de samenvoeging van de toenmalige vijf gemeenten tot de huidige gemeente Land van Cuijk een feit werd, zag ik dit als een lichtpunt voor natuurlijk Land van Cuijk. Het hieromtrent door de gemeente hoog opgevoerde ambitieniveau en het volume aan politieke en ambtelijke inzet zou een andere wind doen waaien en een positieve boost gaan geven aan de belabberde staat van ons milieu. Stikstof en stank vormden al langere tijd een probleem voor natuur en ons welzijn, maar van een stikstofcrisis had niemand nog gehoord. Hiervoor moesten kennelijk andere middelen worden aangewend om bestuurders van de ernst hiervan te overtuigen.

Ja, onze gemeente hecht waarde aan de kwaliteit van natuur en landschap. Er worden bomen geplant en er is aandacht voor het aanleggen van meer groen in woonomgevingen en onze wegbermen in het landelijk gebied gaan anders worden beheerd. Prachtig resultaat Gemeentebestuur, lees Antoinette Maas, dankjewel.

Des te verbitterd kwam ik een poosje geleden terug van mijn dagelijks fietsrondje en constateerde ik dat op diverse locaties monumentale bomen werden gekapt en bomen met soortgelijke waarden werden ontdaan van hun takken met als resultaat overblijvende verminkte gedrochten. In de veronderstelling dat het kappen van (monumentale) bomen aan een, krachtens onze Algemene plaatselijke Verordening (APV), vergunningplicht waren gesteld, informeerde ik hieromtrent bij onze gemeente. Een toezichthouder van de gemeente attendeerde mij erop dat enkele weken geleden genoemde verordening op het onderdeel van het kapbeleid was aangepast. Eerst en na vele kapincidenten publiceerde de gemeente een artikel waarin zij hun gewijzigde kapbeleid presenteerden. Groen, lees particulier groen, mocht voortaan zonder vergunning worden gekapt of worden gerooid. Eerder in mijn verhaal heb ik reeds gewezen op de waarden van ons particulier groen. Groen wat door de tijd heen mede ons landschap heeft gevormd en mede bepalend is geworden voor de kwalitateit van een gezonde leefomgeving. Bij navraag bleek dat de gemeente, middels deze wijziging, af wilde van deze betuttelende regels waardoor particuliere groenbezitters zelf verantwoordelijkheid zouden gaan dragen voor hun groene omgeving. Minder regels schijnen ons gelukkiger te maken. Soms en met name met het thans gewijzigde kapbeleid van onze gemeente, blijkt het tegendeel waar te zijn. Goede regels hebben we kennelijk nodig om ieder een plek te gunnen en geldt zeker ten aanzien van natuur en landschap die zelf geen plek kunnen kiezen. Des te onbegrijpelijk is dat het gemeentebestuur medewerking verleend en een stimulans uit laat gaan door particulier groen vogelvrij te verklaren. Ik ben hoogst benieuwd, tegen het licht van de gemeentelijke Visie Vitaal Landelijk Gebied, op wat voor manier zij invulling gaan geven op het onderdeel ‘biodiversiteit’. Het verhogen van de biodiversiteit gaat niet lukken met het voor eenzijdige belangen wijzigen van spelregels en geldt evenmin voor de voordeelregel die wordt toegepast als het bijvoorbeeld gaat over het projecteren van een zonnepark in een landschappelijk fraai stukje Land van Cuijk. Wat is er geleerd na dit pleidooi ? Ja, andere belanghebbende, maar noem het maar ruilverkaveling Land van Cuijk, deel 2.

Een bezorgde inwoner van het Land van Cuijk

G. Hermens, Langenboom