Nog één keer ‘kermismatinee’ bij ‘t Vertrek: ‘Stoppen omdat je dat wilt, is anders dan stoppen omdat ‘t moet’

BOXMEER | Het is een bijzondere tijd voor de uitbaters René Keijsers, zijn vrouw Ingrid en chef-kok Dennis ten Haaf van ’t Vertrek in Boxmeer. Op zondag 28 augustus is de zaal voor de laatste keer open voor een ouderwetse kermismatinee. Daarna wordt de zaal verbouwd en geïntegreerd in het hotel, en stopt het echtpaar met het runnen van het café. “De ziekte van Parkinson heeft ervoor gezorgd dat ik moet stoppen.”

Door Martijn Schwillens

“Sorry”, zucht Keijsers wat emotioneel, als hij langzaamaan uit de doeken doet wat hem de komende maanden te wachten staat. De ziekte van Parkinson heeft de bijna 64-jarige Boxmerenaar inmiddels zeven jaar in zijn greep. “Stoppen omdat je dat wilt, is anders dan stoppen omdat je dat moet”, verduidelijkt hij. Wie Keijsers door ‘t Vertrek ziet lopen, merkt dat zijn mobiliteit geen vanzelfsprekendheid is. Zoals ook het overhandigen van een kop koffie hem zichtbaar moeite kost. “Maar er zijn genoeg mensen slechter af”, zegt hij opgewekt. “Klagen doe ik niet. Ik weet dat het ook anders kan.”

Verlengen of stoppen?
Toch is Parkinson de reden dat Keijsers heeft besloten om te stoppen als uitbater van ‘t Vertrek. “Het begon jaren geleden met een beetje trillen van mijn linkerarm. Dat werd steeds erger en het ging ook steeds meer pijn doen. In eerste instantie wilde mijn eigen huisarts niet aan de diagnose Parkinson, maar een scan in het Radboud liet aan twijfel geen ruimte. Aanvankelijk ging het redelijk langzaam, maar het laatste jaar is het hard gegaan. Ik ben ook volledig afgekeurd”, vertelt Keijsers. Bijna 25 jaar geleden begonnen René en Ingrid een kroeg en in 2003 werden zij eigenaars-uitbaters van ‘t Vertrek. “Toen de klachten erger werden, besloten we een compagnon te zoeken en deze vonden we in de persoon van Dennis ten Haaf, onze chef-kok die al verschillende jaren bij ons werkte. Met ons drieën en een heel fijn team om ons heen konden wij zorgen dat ‘t Vertrek een fijne plek om te verblijven bleef voor jong en oud. Tijdens de coronacrisis waren wij in de gelegenheid om het pand te verkopen (aan Ed van Dieten, red.) en daarna hebben we het teruggehuurd. René is gestopt met werken in de zaak, maar zijn expertise komt nog bijna elke dag van pas. Waar ik voorheen de vrijdag de leukste dag vond om te werken, vind ik die nu verschrikkelijk. Ik krijg gewoon teveel prikkels op zo’n avond en die verergeren de klachten. Daarom hebben we besloten te stoppen.”

‘Afsluiten met een matinee in augustus, maakt de cirkel min of meer rond’

Matinee: cirkel is rond
De matinee op zondag 28 augustus wordt de laatste keer achter de toog voor het drietal en hun personeel. “Daarna gaat de zaal van ‘t Vertrek definitief dicht. Het hotel wordt uitgebreid en waar nu de zaal is, komen dan extra kamers. Een prachtige boost voor Boxmeer. Het café en restaurant gaan op dezelfde manier door zoals mensen van ons gewend zijn.”
‘t Vertrek pakt groots uit voor de matinee op zondag 28 augustus (vanaf 11.00 uur). “We beginnen met een gezellige dansmiddag en ‘s avonds is er een groot feest. Neppie Kraft, Appie Heijn en Menno komen optreden, net als wat lokale artiesten. Dansorkest Duo Uniek verzorgt de dansmiddag en Altiëd Noëit Te Laat uit Horst speelt op het feest”, zegt Keijsers. “We hebben jarenlang de kermismatinee georganiseerd, dus afsluiten met een matinee in augustus, maakt de cirkel min of meer rond.”

Quality-time benutten
Wie denkt dat Keijsers na zijn (gedwongen) pensioen bij de pakken gaat neerzitten, heeft het mis. “Tijdens de coronatijd hebben Ingrid en ik veel quality-time samen gehad. Dat krijgen we nu dus weer en dat gaan we ten volste benutten. Onder meer door veel samen te fietsen”, onderstreept Keijsers, die begin 2023 een DBS-behandeling ondergaat. “Dat is een operatie die voor een soort van reset moet zorgen, zodat ik weer dezelfde dingen kan als vijf jaar geleden.”
Verder zal Keijsers zich gaan toeleggen op het biljarten. “Op 4 juli ben ik Nederlands Kampioen biljarten voor Parkinsonpatiënten geworden. De vorige keer verloor ik alles, maar dit keer ging het goed. Ik heb na de winst tranen met tuiten gehuild, maar ik ben enorm trots op deze titel. Zo kun je van iets vervelends toch iets moois maken.”