‘Als Ivy de opleiding zou hebben voltooid, dan kan ik veel meer’
Algemeen 2.750 keer gelezenOTTERSUM | Hond Ivy betekent alles voor de Melanie Heuving. Haar trouwe viervoeter helpt de Ottersumse 24/7 met het omgaan met de wereld en alle prikkels die ze te voorduren krijgt. Een welkome huisgenoot dus voor de aan autisme lijdende Melanie. Echter, omdat Ivy nog niet officieel een hulphond is, en de dure opleiding hiervoor niet wordt vergoed, kan Melanie nog lang niet overal komen. Een crowdfunding moet daar verandering in brengen.
Op haar telefoon laat Melanie een videootje zien. “’Dit is hoe het voelt zonder hond’, leest het in het Engels in beeld, terwijl er veel rumoer op de achtergrond klinkt. Het geluid in de video maakt plaats voor heel veel rust, terwijl in beeld de tekst ‘hoe ik me voel mét hond’ verschijnt.” Melanie vertelt dat deze specifieke video, hoewel niet door haarzelf gemaakt, perfect verwoordt hoe zij zich voelt als Ivy in de buurt is.
Paniekaanvallen en dwarslaesiesymptomen
Zus Sharon is aangeschoven bij het gesprek, zodat het allemaal minder spannend is. “Mijn zusje wordt altijd heel ‘klein’ als ze bij mensen is die ze niet kent. Die hond neemt dat een beetje weg. En dan is Ivy dus nog niet eens opgeleid.” Als de wit beige Pomksy haar diploma ‘op zak’ heeft kan ze niet alleen de emoties van haar baasje beter aanvoelen, ze zal er ook beter naar handelen. De viervoeter is tijdens de puppycursus al opgeleid door een trainster met ervaring in hulphonden, maar de officiële cursus zal de nodige puntjes op de ‘i’ zetten.
“Het gaat er ook om dat ze officieel ook als hulphond erkend wordt”, zegt Sharon. “Nu mag Melanie nog niet overal met Ivy naar binnen. Bij bijvoorbeeld de Hubo of Praxis mogen honden naar binnen. Daar kan Melanie dus naar toe. Maar een tripje naar de bakker laatst, die ze nota bene goed kent, dat ging niet.” Melanie: “Ivy mag daar niet naar binnen. Toen ik de bakkerij binnenstapte was het heel rustig. Maar ik moest even wachten en het werd ineens heel druk. Daardoor kreeg ik een paniekaanval.” Met trillende handjes en tranen in de ogen werd Melanie door haarzelf gedwongen naar buiten te lopen en naar huis te gaan. Echter, wanneer zo’n aanval te heftig is, kunnen Melanie’s benen blokkeren, alsof ze een dwarslaesie heeft. Sharon: “Naast autisme heeft mijn zusje FNS in de benen. Als de spanning teveel opbouwt dan schakelen haar benen gewoon uit. Maar Ivy, die helpt haar daar dus enorm bij.”
‘Te veel kleine lettertjes’
Het probleem is nu dat autisme voor de overheid en verzekeraars nog geen legitieme reden is om een hulphond te krijgen. Hoewel er inmiddels meerdere wetenschappelijke bewijzen zijn dat dit wel degelijk zo is, valt de Ottersumse tussen wal en schip. “Er zijn teveel kleine lettertjes.” Melanie, die wekelijks zorg over de vloer krijgt, vertelt verontwaardigd: “Ik blijf het raar vinden. We hebben een tijdje terug vluchtig berekend dat we twee ton aan zorgkosten zouden besparen als Ivy volwaardig hulphond zou zijn. Dat is écht heel veel!”.
Maar helaas, Melanie’s harige vriendje mag de opleiding doen, maar dan moet de familie wel zélf bijna €23.000,- ophoesten. Sharon: “Daarom zijn we dus een crowdfunding gestart. We hopen dat mensen iets willen doneren. Alle beetjes helpen. Als we maar het bedrag bij elkaar kunnen krijgen.”
Rust
Met de actie en (media)aandacht die daaruit voorkomt, hopen Sharon en Melanie ook dat de toegevoegde waarde van een hulphond bekendheid vergaart. Sharon: “Door Ivy komt mijn zusje veel meer buiten en onder de mensen. Met een hond moet dat wel. Ik weet zeker dat er meer mensen zijn in een vergelijkbare situatie. We hopen dan ook met deze crowdfunding dat er meer bewustzijn wordt gecreëerd voor autisme en het belang van hulphonden.” Melanie: “Als Ivy de opleiding zou hebben voltooid, dan kan ik veel meer. Dan voel ik me veel meer op mijn gemak en vind ik alles veel minder spannend. Ivy betekent voor mij één ding: Rust!”.
