Crowdfunding gestart voor Boxmeerse Tijs en Lizzy

BOXMEER | Een crowdfunding starten is wel het laatste waar Tijs en Deborah aan wilden beginnen. Die aandacht, het vragen om geld: “absoluut niet”. Maar het gaat steeds slechter met Tijs (40), die veelal aan een rolstoel gekluisterd is door het Ehlers-Danlos Syndroom. Ook dochter Lizzy (8) heeft die diagnose en is grotendeels rolstoelafhankelijk. Om medische én sociale redenen is een rolstoelbus steeds meer onmisbaar. Om de daarvoor benodigde 65.000 euro op te halen voelen Deborah en Tijs zich nu tóch genoodzaakt om een streep door ‘absoluut niet’ te halen. 

“Het voelt wel alsof we met de billen bloot moeten. Het is alle schaamte voorbij.”, zegt Deborah. “Wij zijn totaal niet van de publiciteit. Liever hadden we dit zelf opgelost. Maar we zien een crowdfunding écht als de enige en laatste oplossing.”

Rolstoelgebonden
Een rolstoelbus is voor Tijs en Lizzy namelijk de een groot onderdeel om het leven met Ehlers-Danlos draaglijker te maken. “Eén rolstoel past in de auto, maar ook niet meer dan dat.”, zegt Tijs. “Het kost onwijs veel moeite om de elektrische rolstoel van Lizzy in- en uit te klappen.” Deborah vult aan: “Daar heb ik laatst nog mijn duim aan open gehaald. En Tijs’rolstoel kan dan zelfs niet eens altijd mee”. De Boxmerenaar offert áltijd zijn plek op voor zijn dochter. En zelfs dan zit Lizzy nog “tussen de onderdelen”. Dit gaat zo niet langer.
De aandoening van Tijs en Lizzy werkt namelijk progressief, wat betekent dat de klachten enkel verergeren. En die klachten zijn al niet summier. “Het Ehlers-Danlos syndroom is een erfelijke aandoening waardoor, simpelweg gezegd, het bindweefsel niet bindt.” Met zijn handen, die in een uit ringen bestaande ‘handschoen’ zitten, maakt Tijs een gebaar met zijn vingers in elkaar gevlochten. “Normaal zit het bindweefsel op deze manier mooi georganiseerd. Dan houdt het alles, ook de organen, mooi op de plek. Bij mij zit het meer in elkaar als een bord spaghetti. En spaghetti vangt geen klappen op.”
Gevolg: Tijs’ schouders raken soms wel vijftig keer op een dag uit de kom. Daarnaast kampen hij en Lizzy met onder andere chronische pijn, maag- darmproblemen, concentratieproblemen en een heel kleine energietank. Een kwartiertje boodschappen doen kan voor Tijs al vier uur bijkomen betekenen. “Laat zeggen dat ik maar 50% energie heb van wat normaal is.”

Rolstoelbus
Dáárom is een rolstoelbus zo noodzakelijk. Om het leven wat draaglijker te maken. “Nu zien we er vaak tegenop als we de deur uit moeten. We willen heel graag weer gewoon ons leven lijden en even ‘niet ziek’ zijn.”, zegt Tijs. Hij vertelt hoe hij zijn dochter ziet genieten als ze een keertje in een pretpark of speeltuin zijn. Als Lizzy gewoon weer even Lizzy kan zijn. “Daar doe je het allemaal voor. Dat is alle energie en ellende waard.”

Om zo’n rolstoelbus voor de deur te parkeren is dus 65.000 euro nodig. Inmiddels heeft de crowdfunding al een zesde daarvan opgehaald. Tijs en Deborah hebben nog wel wat ideeën om dit bedrag op te hogen, en ook Lizzy heeft een plannetje voor de Koningsdag-kleedjesmarkt. Maar de weg is nog lang. Ook vrienden en familie doen een duit in het zakje. Zij zijn gestart met de actie, zodat het beetje energie in het gezin niet ook nog dáár naartoe moet. “Maar we kunnen nog heel veel hulp en goede ideeën gebruiken. Dus als je de Nijmeegse Vierdaagse voor een goed doel wil lopen, of ideeën hebt voor een ludieke actie, neem dan contact op met tijsenlizzy@hotmail.com.”

De hoop is dat het eindbedrag voor 2026 gehaald is. Na de jaarwisseling kan de belastingdienst zo’n bus namelijk weer prijziger maken. Of dat gaat lukken? “We gaan het zien.” Wat wel vast staat: “mocht het bedrag binnen zijn dan gaan we hoe dan ook de krant weer opzoeken. Dan willen we absoluut iédereen bedanken voor de donaties, groot of klein. Elke euro heeft ons een stapje dichterbij gebracht!”

Ook doneren? Klik dan op deze link!