Jacqueline stopt, na 47 jaar: ‘Ik hou vooral van mensen en niet van apparaten’

CUIJK | Zelf zegt ze dat het niet zo lang voelt, maar Jacqueline Meijer werkt is al 47 jaar assistente bij huisartsenpraktijk ¨de Markt¨ in Cuijk. In die tijd heeft ze op vier verschillende praktijklocaties en met meerdere artsen duizenden patiënten gezien. Nu vindt Jacqueline het mooi geweest en is het tijd voor pensioen. Ze neemt echter wel met een dubbel gevoel afscheid. 

47 jaar is natuurlijk een lange tijd, maar als je het per locatie verdeelt, zijn het vier hoofdstukken en voelt dat niet zo. Ze begon als assistente van dokter Bonarius, die in die tijd aan de Grotestraat een praktijk aan huis had. ¨Ik had toen nog geen eigen spreekuur, mijn werk bestond voornamelijk uit het op alfabet leggen van de groene patiëntenkaarten, blikt de in Elst wonende assistente terug. Je kan het je tegenwoordig nog maar moeilijk indenken, maar ze maakte een beetje deel uit van het huishouden van het artsengezin en heeft zelfs weleens een eitje gebakken voor de kinderen. “Voordeel van de praktijk aan huis was dat ik ’s zomers, als het rustig was, wel eens een kopje koffie kon drinken aan de rand van het zwembad.”

Meer computers, meer werk?
In de huidige tijd is dit allemaal nog maar moeilijk voor te stellen. In de praktijk aan de Markt met vier huisartsen, elf medewerkers en duizenden patiënten staat het werk nooit stil en hoewel de groene kaarten allemaal gedigitaliseerd zijn, heeft de komst van de computer niet per se werk uit handen genomen. “Die computers hebben wel een grote verandering met zich meegebracht”, zegt Jacqueline. “Maar ik ben niet zo van computers. Ik hou van mensen, dus sta liever de patiënten te woord staan en behandel ze waar nodig.” Een van de artsen, Stephan van der Meulen beaamt dat: “Jij bent daar ook het beste in. Je hebt altijd heel veel over voor je patiënten. Je toont belangstelling, en hebt echt hart voor de mensen.” Jacqueline knikt: “Ik houd van mensen, niet van apparaten.”

Mensgericht
Gelukkig dus maar dat het takenpakket van Jacqueline door de jaren heen ook veel mensgerichter is geworden. Natuurlijk, het administratieve (digitale) papierwerk hoort erbij, maar het liefst werkt ze in de behandelkamer en houdt zich daar onder andere bezig met het maken van uitstrijkjes, verwijderen van hechtingen, maken van hartfilmpjes, uitspuiten van oren en andere medisch-praktische zaken

Terugbladeren
Nu wordt het dus tijd voor een nieuw hoofdstuk in Jacqueline’s leven. Daarin maken uitstrijkjes plaats voor eropuit rijden en is het enige wat ze nog verbindt de stroomaansluiting van haar caravan. En die oude groene patiëntenkaarten, die maken plaats voor groene vingers. Jacqueline: “We willen wel wat langere periodes met onze caravan weg. Dat lijkt me heerlijk. “Daarnaast zal ik ook wel meer tijd doorbrengen in mijn volkstuintje en natuurlijk krijgen de op komst zijnde kleinkinderen, een tweeling, ook aandacht. Ik zal me dan ook niet gaan vervelen ”.

Maar, dit alles zal Jacqueline er niet van weerhouden regelmatig “terug te bladeren” naar de Cuijkse hoofdstukken. “De verhalen, de interacties met mensen, de gezelligheid met de collega’s, de saamhorigheid, dat ga ik wel missen.” Stephan: “Maar je komt toch nog wel een keer soep brengen? Jij maakt nog échte soep, daar is niets mee te vergelijken. Zo lekker!”. Jacqueline lacht instemmend. Ze komt de dokter met plezier nog een keer soep brengen. Na 47 jaar is het boek nog niet uit.

Vanwege haar afscheid én de fijne band die Jacqueline altijd had met haar patiënten, hebben collega’s een prachtige kist in de praktijk gezet, bedoeld voor kaartjes en lieve berichtjes. Iedereen is welkom om iets in de kist te stoppen. Pas op haar allerlaatste werkdag krijgt Jacqueline de sleutel, al kan ze “niet wachten om hem open te maken”.