‘Lukt niet, ook al heeft Quinn gelijk: lang leve de bruine kroeg’

Quinn Derksen uit Cuijk is een romanticus. Ik ken hem niet. Toch hoef ik maar een krantenstukje over hem te lezen om te weten dat hij een man naar mijn hart is. Quinn moest een afstudeer-project maken en kwam toen met het idee om een video te maken over de veranderende kroegcultuur in zijn dorp, Cuijk.

Nou, je begrijpt, dan heeft Quinn mij meteen te pakken. Hij wil hebben dat de Cuijkenaren weer naar de kroeg gaan. “Ik hoop dat mensen met elkaar in gesprek gaan, in plaats van scrollen op de telefoon.” Goed plan, Quin.

Hangt de nostalgie in de lucht? Want Quin komt met zijn project aanzetten net op het moment dat ik er wel gevoelig voor ben. Ik begon vorige week aan iets wat al lang op me ligt te wachten: het sorteren en vooral weggooien van oude foto’s. Dozen vol, stapels mappen, geen doorkomen aan. Dat moet voor ieder herkenbaar zijn, op die enkele uitzondering na die sinds zijn/haar tienerjaren foto’s is blijven inplakken en van bijschriften voorzien. Deze eeuw hoeft dat plakken niet meer, alles gaan digitaal het archief in. Maar als ik dan weer iemand van een schijtende hond twaalf foto’s zie maken, vraag ik me wel eens af hoe en wanneer die iemand de tijd zal vinden om de duizenden, tienduizenden foto’s terug te kijken. Maar dat is zijn/haar probleem.

Uren en uren ben ik weggezonken in de stapels oude foto’s. Ik dacht dat nostalgie en aanverwante gevoelens waren voorbehouden voor ouwe mensen als ik. Maar Quinn, die (vanuit mijn perspectief) nog maar net aan het leven is begonnen, droomt ook al over vroeger. Hij zegt: “Ik ben pas tevreden als Cuijkenaren weer de weg naar het ouderwetse café weten te vinden. Want een bruin café in ons land moet blijven.”

Laat Quinn een petitie beginnen, een landelijke actie, een politieke partij desnoods, mijn handtekening zou ik hem graag geven: in elk dorp een bruine kroeg. Ter voorbereiding ga ik deze week eens uitrekenen hoeveel Quinn, ik en alle andere naar gezelligheid smachtende mensen moeten drinken om de kop van de kroegbaas boven water te houden.

Gaat niet lukken, Quinn, zelfs uit jouw mooie Cuijk verdwijnt de bruine kroeg. Gelukkig heb ik de foto’s nog. Maar inmiddels al heel wat minder.

Koos