‘Het zal jouw stukje grond, bedrijf of huis maar zijn’

Onlangs bespraken we als Liberaal LVC, met een deskundige van ZLTO, een vergunningskwestie van vijf pluimveehouders in provincie Brabant. Normaal bekommeren we ons minder om landelijke of provinciale zaken omdat we er weinig invloed op hebben. Deze keer wél omdat het plotseling intrekken van vergunningen ook zomaar een zaak kan worden voor ondernemers in Land van Cuijk. In essentie komt het erop neer dat vijf pluimveehouders, in verband met eisen van de provincie, bezig waren met plannen, investeringen en innovatieve projecten. Er kwam maar geen reactie vanuit de provincie; uiteindelijk, na een half jaar, wél eentje: ‘Wij gaan uw vergunning intrekken’. Zonder overleg, bizar. In de provincie zelf is nu overeengekomen om uiteindelijk wél met de pluimveehouders te gaan praten (ongelooflijk, dat daar een vergadering van de Provinciale Staten in de zomervakantie voor nodig is) en komt het in oktober weer aan de orde, de zogenaamde ‘vooruitschuiftactiek’.

Eenzelfde dreiging is er nu voor agrariërs die hun gronden hebben langs waterlopen (sloten, beken en riviertjes). In een zogeheten kamerbrief heeft de regering aangekondigd om met een maatregelpakket voor landbouw, natuur en stikstof te komen. Gebieden in Land van Cuijk zijn ook aangewezen omdat deze kwetsbaar zouden zijn. Agrarische activiteit wordt dan verboden langs de waterlopen, 250 meter aan beide zijden, de zogenaamde bufferzones. Veel bedrijven in onze gemeente hebben een groot gedeelte van het bedrijf langs die waterlopen liggen. De onzekerheid over wat dit in de praktijk gaat betekenen is enorm. Ik begrijp dat we verstandig met de natuur om moeten gaan, maar ben van mening dat ‘aanwijzen en bepalen’, niet werkt. Praten en samen naar een oplossing zoeken lijkt veel tijd te kosten, maar levert in de regel een win-win situatie op. Ik noem het altijd de ‘oploskoffie-strategie’.

Deze gang van zaken doet me denken aan het gemeentelijk erfgoedbeleid. Komt jouw huis van de ene op de andere dag op die lijst, dan heb jij je te houden aan een aantal bepalingen. Indien je dat niet wil, moet je een zienswijze indienen. Die wordt in de regel afgekeurd en dan mag je naar de rechter. Wij hebben destijds bij de besluitvorming geprobeerd om de huizenbezitter zelf te laten beslissen of het huis onder het gemeentelijk erfgoed mag vallen. Dat is een logische, liberale gedachte. De overgrote meerderheid van de gemeenteraad dacht er helaas anders over. Dat is dan weer jammer.

Liesbeth van Heeswijk, Liberaal LVC