Niels Schallenberg neemt na negen jaar afscheid van VIOS/Spes: ‘Finales zijn kroon op mijn werk’

OTTERSUM/OEFFELT | “In mijn kast hangen acht zilveren medailles. Dat is heel mooi, maar het is wel zilver hé.” Niels Schallenberg (47), trainer van de korfbalsters van VIOS/Spes nam op Vaderdag 15 juni voldaan afscheid als trainer van VIOS/Spes, al had hij die achtste zilveren plak graag ingeruild voor een gouden. Na negen intensieve jaren krijgt de in Rotterdam geboren en getogen Oeffeltenaar tijd voor gezin en zijn nieuwe job. 

Per 1 juli treedt Schallenberg in dienst van Fugro, een miljardenbedrijf dat wereldwijd toonaangevend is in de geotechniek op land en in de zee. “Het kantoor is in Den Haag en ik zal vaak voor het werk ik het buitenland zijn. Ik treed bij VIOS/Spes terug, maar volg nog zoveel mogelijk de wedstrijden van mijn dochters.” Eerst blikt het korfbaldier, dat van zijn 6e tot zijn 29 jaar gemengd korfbal speelde voor De Kapellen (tegenwoordig KCC) in geboortestad Rotterdam, terug. 

Rode lijn
“Ik speelde in mijn korfbaljeugd tweemaal de zaalfinale in Ahoy. Op het veld werd ik ook Nederlands kampioen. Eigenlijk heb ik bij De Kapellen hetzelfde gedaan als bij VIOS en later VIOS/Spes.” Schallenberg legde in Rotterdam het fundament voor een goed gestructureerde club. Dat kunstje herhaalde bij VIOS. “We schakelden bij VIOS vanaf 2015 van ‘ouderwets korfbal’ over naar een andere speelwijze. Het werd de rode lijn, en we trainden veel op techniek. Dat is de basis van alle sporten.”

Slikken
Schallenberg rolde het plan uit en startte bij de B-meiden. “Ik hield een ouderavond om de plannen toe te lichten. Dat was voor sommige ouders wel even slikken. Voordeel was dat enkele ouders zelf op redelijk niveau gespeeld hadden en begrepen waar we het voor deden; toewijding en de wil om te winnen. Het is knap dat de meiden in de pubertijd concessies gedaan hebben. Voor iets wat je laat, krijg je heel wat terug. Ik vind het ook mooi om te zien dat elf van de twaalf speelsters nu negen jaar later nog steeds in diverse teams korfballen.:

Beloning
De korfballers en beleidmakers kregen loon naar werken. De jonge VIOS-meiden werden enkele jaren later kampioen in de hoofdklasse A, de hoogste jeugdklasse. Het team werd deels overgeheveld naar senioren 1 dat toen in de zaal in de laagste klasse speelde. Aaneengeregen kampioenschappen brachten VIOS op het hoogste plan.

In mijn kast hangen acht zilveren medailles. Dat is heel mooi, maar het is wel zilver hé

De samenwerking met Spes zorgde voor solidariteit in de organisatie. VIOS/Spes wedijvert nu met concurrenten om de Nederlandse titels. “We bereiken steeds vaker de finale”, zegt Niels Schallenberg, die zichzelf geen broodtrainer noemt. “Ik train als hobby. Ik noemde me gekscherend wel eens de hoofdsponsor van VIOS.” VIOS/Spes speelde als vereniging dit jaar drie NK-finales op het veld en twee in de zaal. Dit jaar werd bij de senioren de zaalfinale misgelopen. “Ik besloot mijn geplande afscheid met de zaalfinale uit te stellen tot na de veldfinales. We stonden op 15 juni in drie finales, als enige dameskorfbal vereniging. De B-jeugd en Senioren 2 werden Nederlands kampioen. De derde NK-finale werd door het eerste team verloren. Dat is jammer, maar ik zie het toch als een kroon op het werk dat iedereen geleverd heeft.”